De evolutie van het Japans

Het Japans heeft door de eeuwen heen ingrijpende veranderingen ondergaan. Voordat het schrift uit China arriveerde, bestond het Japans alleen als gesproken taal. De overname van 漢文 (klassiek Chinees schrift) leidde tot 万葉仮名, waarbij Chinese tekens uitsluitend om hun klank werden gebruikt om Japanse woorden te schrijven. Geleidelijk ontstonden hiragana en katakana uit vereenvoudigde kanji. In de Meijiperiode bracht 言文一致 (de eenwording van spreek- en schrijftaal) een revolutie in de literatuur: 文語 (literaire taal) werd als standaard schrijftaal vervangen door 口語 (spreektaal). Het moderne Japans neemt voortdurend 外来語 (leenwoorden) op, vooral uit het Engels, terwijl 造語 (nieuwgevormde woorden) opkomen in technologie en popcultuur. Sommige ooit gangbare woorden worden 死語 (verouderde woorden) en maken plaats voor 新語 (nieuwe woorden). Inzicht in 当て字 (fonetisch kanjigebruik) — zoals 寿司 voor sushi of 煙草 voor tabako — onthult verschillende lagen van taalgeschiedenis. De spanning tussen het bewaren van traditie en het omarmen van verandering kenmerkt de levende evolutie van het Japans.