Mijn familie

• 가족 — familie
• 어머니 — moeder (formeel)
• 아버지 — vader (formeel)
• 엄마 — mama (informeel)
• 아빠 — papa (informeel)
• 언니 — oudere zus (vrouwelijke spreker)
• 오빠 — oudere broer (vrouwelijke spreker)
• 형 — oudere broer (mannelijke spreker)
• 누나 — oudere zus (mannelijke spreker)
• 동생 — jongere broer of zus
• 할머니 — oma
• 할아버지 — opa

Familiewoorden en het bezittelijke partikel 의

Koreaanse familiewoorden veranderen naargelang het geslacht van de spreker, niet dat van de persoon over wie je praat.

Voor vrouwelijke sprekers:

• 오빠 — oudere broer
• 언니 — oudere zus

Voor mannelijke sprekers:

• 형 — oudere broer
• 누나 — oudere zus

Bezittelijk partikel 의: Dit lijkt op „van” of een bezits-s in het Nederlands.

• 제 가족 — mijn familie (제 = mijn, beleefd)
• 어머니의 이름 — de naam van mijn moeder
• In gesprekken wordt 의 vaak verkort of weggelaten: 우리 엄마 (onze/mijn mama)

Let op: Koreanen zeggen bij familie vaak 우리 (ons/onze) in plaats van 내/제 (mijn):

• 우리 엄마 — mijn mama (letterlijk: „onze mama”)
• 우리 아빠 — mijn papa
• 가족이 몇 명이에요? — Uit hoeveel personen bestaat je familie?
• 우리 가족은 네 명이에요 — Mijn familie bestaat uit vier personen
• 언니가 있어요 — Ik heb een oudere zus
• 동생이 없어요 — Ik heb geen jongere broer of zus
• 형이 두 명 있어요 — Ik heb twee oudere broers
• 우리 엄마가 요리를 잘해요 — Mijn mama kan heel goed koken
• 오빠 gebruiken wanneer een mannelijke spreker het over zijn oudere broer heeft (dat moet 형 zijn)
• 언니 gebruiken wanneer een mannelijke spreker het over zijn oudere zus heeft (dat moet 누나 zijn)
• Vergeten dat 동생 zowel een jongere broer als een jongere zus kan betekenen
• 제 gebruiken in plaats van 우리 voor familie (dat klinkt onnatuurlijk)
• 어머니 (formeel) en 엄마 (informeel) verwarren