Verhalen vertellen

Woordenschat — Verhalen vertellen

• narrative → verhaal / vertelling
• arc → verhaallijn
• climax → hoogtepunt
• punchline → clou (van een verhaal)
• captivate → boeien / fascineren
• build up → spanning opbouwen
• resolution → ontknoping
• character → personage
• tension → spanning / suspense
• reveal → onthulling

Geavanceerde verledentijden en de kunst van spanning

Een verhaal vertellen in het Engels is meer dan gebeurtenissen achter elkaar zetten. Het draait om het tempo beheersen en met werkwoordstijden spelen om spanning op te bouwen.

Past Simple versus Past Continuous om de scène neer te zetten

• Past Simple → de hoofdactie: She opened the door.
• Past Continuous → de context, de sfeer: It was raining. People were rushing home.

De combinatie van beide creëert een filmisch effect: I was walking home when I noticed something strange.

Past Perfect om spanning te creëren

De Past Perfect (had + voltooid deelwoord) maakt het mogelijk een element te onthullen dat voorafging aan het sleutelmoment:

• When I arrived, the meeting had already started. → het effect van te laat komen
• She realized she had forgotten her passport. → oplopende spanning

De verhalende tegenwoordige tijd voor impact

Engelstaligen schakelen midden in een verhaal soms over naar de tegenwoordige tijd om een moment intenser te maken:

• So I'm standing there, and suddenly this guy walks up to me and says...

Tip: deze overgang naar de tegenwoordige tijd komt heel vaak voor in spreektaal. Hij geeft de luisteraar het gevoel de scène rechtstreeks mee te beleven.

Tempo en stiltes

• Korte zinnen versnellen het tempo: He stopped. He turned. He ran.
• Lange, beschrijvende zinnen vertragen het
• Retorische stiltes (And then... nothing.) creëren spanning

Veelvoorkomende fouten — Verhalen vertellen

• I was walking and I see a dog → I was walking and I saw a dog.

In een verhaal meng je Past Continuous en Present niet. Past Simple volgt op Past Continuous.

• The story had a good end → The story had a good ending.

Je zegt « ending » als zelfstandig naamwoord, niet « end » als bijvoeglijk naamwoord. « A good end » wordt in deze context zelden gebruikt.

• He told me a history about his childhood → He told me a story about his childhood.

« History » betekent geschiedenis als vakgebied. « Story » betekent een verhaal of anekdote: een klassieke valse vriend.

• At the end, everything was fine → In the end, everything was fine.

« In the end » betekent uiteindelijk. « At the end » betekent aan het einde van iets concreets, in tijd of ruimte.