Jak masz na imię?

• 이름 — imię
• 저는 — ja (formalnie)
• 나는 — ja (nieformalnie)
• 제 이름은 — mam na imię
• -이에요 — jestem / jest (po spółgłosce)
• -예요 — jestem / jest (po samogłosce)
• 누구 — kto
• 학생 — uczeń / student
• 선생님 — nauczyciel
• 회사원 — pracownik biurowy
• 뭐예요? — Co to jest?
• 씨 — pan/pani (uprzejmy tytuł)

Partykuły tematu i podmiotu

W języku koreańskim po rzeczownikach występują partykuły, które określają ich rolę w zdaniu.

Partykuła tematu 은/는:

• Po spółgłosce: 저는 (jeśli chodzi o mnie)
• Po samogłosce: 나는 (jeśli chodzi o mnie, nieformalnie)

Partykuła podmiotu 이/가:

• Po spółgłosce: 이름이 (imię jest)
• Po samogłosce: 제가 (ja, jako podmiot)

Czasownik „być” — 이에요/예요:

• Po rzeczowniku zakończonym spółgłoską: 학생이에요 (jestem uczniem / studentem)
• Po rzeczowniku zakończonym samogłoską: 의사예요 (jestem lekarzem)

Przedstawianie się:

• 저는 [Name]이에요/예요. — Jestem [Name].
• 제 이름은 [Name]이에요/예요. — Mam na imię [Name].

Uwaga: w języku koreańskim nie ma zgodności czasownika z osobą — 이에요/예요 działa dla wszystkich osób.

• 제 이름은 민준이에요 — Mam na imię Minjun
• 이름이 뭐예요? — Jak masz na imię?
• 저는 학생이에요 — Jestem uczniem / studentem
• 직업이 뭐예요? — Jaki masz zawód?
• 만나서 반가워요 — Miło cię poznać (uprzejmie, lecz nieformalnie)
• 성함이 어떻게 되세요? — Jak masz na imię? (bardzo uprzejmie)

Częste błędy dotyczące imion i partykuł:

• Używanie 예요 po rzeczowniku zakończonym spółgłoską
• Pomijanie partykuł (은/는, 이/가)
• Używanie 나는 w formalnych sytuacjach (powinno być 저는)
• Dodawanie 이에요/예요 po imieniu w niewłaściwej formie
• Nieużywanie 씨 przy uprzejmym zwracaniu się do kogoś po imieniu