Ton i styl wypowiedzi

Ton i styl wypowiedzi po hindi

Hindi ma niezwykle bogaty system modulowania tonu i stylu wypowiedzi. To samo zdanie może wyrażać szacunek, poufałość, sarkazm lub autorytet — zależnie od wyboru zaimka, form czasownika i partykuł.

Trzystopniowy system zaimków:

• तू (tū) — poufałe / lekceważące: तू कहाँ जा रहा है? (tū kahāṅ jā rahā hai? — Dokąd idziesz?) — używane wobec bardzo bliskich osób albo dla okazania pogardy
• तुम (tum) — swobodne / przyjazne: तुम कहाँ जा रहे हो? (tum kahāṅ jā rahe ho?)
• आप (āp) — formalne / pełne szacunku: आप कहाँ जा रहे हैं? (āp kahāṅ jā rahe haiṅ?)

Sygnały sarkazmu i ironii:

• वाह! (vāh!) może oznaczać szczerą pochwałę albo kąśliwy sarkazm, zależnie od kontekstu: वाह, क्या बात है! (vāh, kyā bāt hai! — Wow, co za coś!) — po wpadce brzmi ironicznie
• भला (bhalā) wzmacnia retoryczne niedowierzanie: भला ऐसा भी होता है? (bhalā aisā bhī hotā hai? — Czy coś takiego w ogóle się zdarza?)

Łagodzenie wypowiedzi partykułami:

• ना (nā) na końcu łagodzi prośby: चलो ना (chalo nā — No chodźmy)
• ज़रा (zarā) dodaje uprzejmości: ज़रा सुनिए (zarā suniye — Proszę chwilę posłuchać)
• तो (to) może dodać nacisk lub lekką niecierpliwość: बोलो तो! (bolo to! — No powiedz!)

Przejście od कृपया बैठिए (kṛpayā baiṭhiye — Proszę usiąść) do बैठ जाओ (baiṭh jāo — Usiądźcie) wyraźnie zmienia układ sił w rozmowie.