Ile to kosztuje?

• geld — pieniądze
• betalen — płacić
• contant — gotówką
• pinnen — płacić kartą
• bon — paragon
• wisselgeld — reszta
• kosten — kosztować
• euro — euro
• cent — cent

Ceny i płacenie

Pytanie o cenę

• Hoeveel kost dit? (Ile to kosztuje?)
• Wat kost dit? (Ile to kosztuje?)
• Hoeveel is het? (Ile to jest?)

Podawanie cen

Przy podawaniu cen po niderlandzku pomija się „en” („i”) oraz liczbę mnogą:

• €3,50 → drie euro vijftig (NIE drie euros en vijftig centen)
• €0,75 → vijfenzeventig cent
• €12,99 → twaalf euro negenennegentig

Sposoby płatności

• contant betalen — płacić gotówką
• pinnen — płacić kartą debetową
• de bon / het bonnetje — paragon
• het wisselgeld — reszta

Wskazówka: W Niderlandach „pinnen”, czyli płacenie kartą debetową, jest najpopularniejszą formą płatności. Karty kredytowe są akceptowane rzadziej.

• Hoeveel kost dit? — Ile to kosztuje?
• Kan ik contant betalen? — Czy mogę zapłacić gotówką?
• Mag ik het wisselgeld? — Czy mogę prosić o resztę?
• Dat is drie euro vijftig. — To trzy euro pięćdziesiąt.
• Heeft u een bon voor mij? — Czy ma pan/pani dla mnie paragon?
• Ik wil graag pinnen. — Chciałbym/chciałabym zapłacić kartą.
• Hoeveel is dit kosten? → Hoeveel kost dit? — Użyj „kost” w 3. osobie liczby pojedynczej, a nie konstrukcji „is ... kosten”.
• Drie euros en vijftig centen → Drie euro vijftig — W kwotach nie dodaje się -s do euro ani cent i nie używa się „en” między nimi.
• Ik wil betalen met contant. → Ik wil contant betalen. — „Contant betalen” to stałe wyrażenie. Przysłówek stoi przed bezokolicznikiem.
• Mag ik de wisselgeld? → Mag ik het wisselgeld? — „Wisselgeld” jest rzeczownikiem rodzaju nijakiego: het wisselgeld.