Pułapki, w które wpadają nawet rodzimi użytkownicy

Pułapki dla rodzimych użytkowników

Nawet rodzimi użytkownicy języka hiszpańskiego popełniają powtarzające się błędy:

• Dequeísmo i queísmo: dodawanie de przed que, gdy nie jest potrzebne (pienso de que zamiast pienso que), albo pomijanie go, gdy jest wymagane (me alegro que zamiast me alegro de que).
• Laísmo, leísmo, loísmo: mylenie zaimków dopełnienia, zwłaszcza w Kastylii (la dije zamiast le dije).
• Rodzaj rzeczowników o niejednoznacznym rodzaju: el calor (nie la calor), el azúcar (rodzaj niejednoznaczny, forma żeńska jest dopuszczalna), la sartén (nie el sartén).
• Zgoda według sensu: dostosowanie czasownika do znaczenia, a nie do formy gramatycznej (la mayoría piensan zamiast la mayoría piensa).
• Hiperpoprawność: nadmierne poprawianie form (bacalado zamiast bacalao, przez analogię do -ado).
• Częste pleonazmy: subir arriba, bajar abajo, salir afuera — redundancje, których używają nawet rodzimi użytkownicy.
• Kłopotliwe akcenty: solo/sólo, este/éste — nowsze normy RAE bywają źródłem niepewności.