Mój zawód

• el trabajo → praca / zawód
• la oficina → biuro
• la empresa → firma
• el jefe / la jefa → szef / szefowa
• el empleado / la empleada → pracownik / pracownica
• el sueldo → pensja
• el compañero / la compañera → kolega / koleżanka z pracy
• el ingeniero / la ingeniera → inżynier / inżynierka
• el enfermero / la enfermera → pielęgniarz / pielęgniarka
• el abogado / la abogada → prawnik / prawniczka

Mówienie o swoim zawodzie

Po hiszpańsku jest kilka sposobów, aby powiedzieć, czym zajmujesz się zawodowo:

"Soy + profesión" (bez rodzajnika)

W przeciwieństwie do angielskiego po hiszpańsku nie używa się rodzajnika przed nazwą zawodu:

Przykład: "Soy ingeniero." → „Jestem inżynierem”.

Przykład: "Soy enfermera." → „Jestem pielęgniarką”.

Zauważ, że wiele nazw zawodów zmienia końcówkę zależnie od rodzaju: -o (rodzaj męski) / -a (rodzaj żeński):

• abogado / abogada (prawnik / prawniczka)
• enfermero / enfermera (pielęgniarz / pielęgniarka)

Niektóre nazwy zawodów są nieodmienne: el/la periodista (dziennikarz / dziennikarka).

"Trabajo de / Trabajo como"

Aby powiedzieć, w jakim zawodzie pracujesz:

• Trabajo de camarero. → Pracuję jako kelner.
• Trabajo como ingeniera. → Pracuję jako inżynierka.

Obie formy znaczą to samo, ale trabajo como jest nieco bardziej formalne.

Czas teraźniejszy do opisywania nawyków

Aby opisać codzienną rutynę w pracy, używaj czasu teraźniejszego:

• Empiezo a las ocho. → Zaczynam o ósmej.
• Trabajo de lunes a viernes. → Pracuję od poniedziałku do piątku.
• Mi jefe llega temprano. → Mój szef przychodzi wcześnie.

Hiszpański czas teraźniejszy obejmuje zarówno „pracuję”, jak i „jestem w trakcie pracy”, gdy mowa o czynnościach wykonywanych zwyczajowo.