Nagłe sytuacje

• emergencia → sytuacja nagła
• ayuda → pomoc
• policía → policja
• hospital → szpital
• ambulancia → karetka
• peligro → niebezpieczeństwo
• fuego → ogień
• accidente → wypadek
• herido → ranny
• socorro → ratunku!

Tryb rozkazujący: wydawanie poleceń

W nagłych sytuacjach trzeba wydawać pilne polecenia. W języku hiszpańskim szczególnie przydatny jest formalny tryb rozkazujący (usted):

• ¡Llame a una ambulancia! → Proszę wezwać karetkę!
• ¡Vaya al hospital! → Proszę iść do szpitala!
• ¡Ayude a esa persona! → Proszę pomóc tej osobie!
• ¡No se mueva! → Proszę się nie ruszać!

Częste formy formalnego trybu rozkazującego:

• llamar → ¡Llame! (Proszę zadzwonić!)
• ir → ¡Vaya! (Proszę iść!)
• venir → ¡Venga! (Proszę przyjść!)
• salir → ¡Salga! (Proszę wyjść!)

„Necesito...”

Prostszym sposobem na wyrażenie pilnej potrzeby jest użycie necesito (potrzebuję):

• Necesito ayuda. → Potrzebuję pomocy.
• Necesito una ambulancia. → Potrzebuję karetki.
• Necesito ir al hospital. → Muszę iść do szpitala.

Przykład: „¡Socorro! Necesito ayuda. ¡Llame a la policía!” → „Ratunku! Potrzebuję pomocy. Proszę zadzwonić na policję!”

Przykład: „Hay un accidente. Necesito una ambulancia.” → „Jest wypadek. Potrzebuję karetki.”

• ¡Socorro! ¡Ayuda! → Ratunku! Pomocy!
• ¡Llame al 112! → Proszę zadzwonić pod numer 112!
• Hay un herido. → Jest osoba ranna.
• ¡Cuidado! ¡Peligro! → Uwaga! Niebezpieczeństwo!
• ¿Dónde está el hospital más cercano? → Gdzie jest najbliższy szpital?
• Ha habido un accidente. → Doszło do wypadku.

Typowe błędy przy mówieniu o nagłych sytuacjach po hiszpańsku:

• Mylenie nieformalnego i formalnego trybu rozkazującego w pilnych sytuacjach.
• Pomijanie osobowego „a” przed osobami: „¡Llame a la policía!”
• Używanie „necesitar” bez właściwego przyimka lub konstrukcji z bezokolicznikiem.
• Mylenie „fuego” (ogień jako żywioł) z „incendio” (pożar jako zdarzenie).
• Mówienie „estoy herido” przy opisywaniu innej osoby; użyj „está herido”.