Liczby w codziennym życiu

• 일 — 1 (liczebnik sino-koreański)
• 이 — 2 (liczebnik sino-koreański)
• 삼 — 3 (liczebnik sino-koreański)
• 사 — 4 (liczebnik sino-koreański)
• 오 — 5 (liczebnik sino-koreański)
• 하나 — 1 (liczebnik rdzennie koreański)
• 둘 — 2 (liczebnik rdzennie koreański)
• 셋 — 3 (liczebnik rdzennie koreański)
• 넷 — 4 (liczebnik rdzennie koreański)
• 열 — 10 (liczebnik rdzennie koreański)
• 백 — 100 (liczebnik sino-koreański)
• 천 — 1 000 (liczebnik sino-koreański)

Dwa systemy liczebników

W języku koreańskim są dwa systemy liczebników. Kluczowe jest wiedzieć, kiedy użyć każdego z nich.

Liczebniki sino-koreańskie (pochodzenia chińskiego): 일(1), 이(2), 삼(3), 사(4), 오(5), 육(6), 칠(7), 팔(8), 구(9), 십(10) Używa się ich przy: numerach telefonów, datach, pieniądzach, adresach, minutach i numerach pięter.

Rdzenne liczebniki koreańskie: 하나(1), 둘(2), 셋(3), 넷(4), 다섯(5), 여섯(6), 일곱(7), 여덟(8), 아홉(9), 열(10) Używa się ich przy: liczeniu przedmiotów z klasyfikatorami (개, 명, 마리), godzinach (시) i wieku.

Najważniejsza zasada: przy liczeniu przedmiotów rdzenny liczebnik koreański stoi przed klasyfikatorem:

• 사과 하나 or 사과 한 개 — jedno jabłko
• 커피 두 잔 — dwie filiżanki kawy

Uwaga: 하나→한, 둘→두, 셋→세, 넷→네 przed rzeczownikiem klasyfikującym.

• 몇 번이에요? — Jaki to numer?
• 전화번호가 뭐예요? — Jaki masz numer telefonu?
• 몇 살이에요? — Ile masz lat?
• 사과 두 개 주세요 — Poproszę dwa jabłka
• 오천 원이에요 — To kosztuje 5 000 wonów
• 십층이에요 — To jest dziesiąte piętro

Częste błędy:

• Używanie liczebników sino-koreańskich przy liczeniu przedmiotów (należy użyć rdzennych)
• Zapominanie, że 하나→한, 둘→두 itd. przed klasyfikatorami
• Używanie rdzennych liczebników przy pieniądzach lub minutach
• Mylenie 사 (4, sino-koreańskie) i 넷 (4, rdzenne) w niewłaściwych kontekstach
• Zapominanie, że 십 oznacza 10 w systemie sino-koreańskim