Finezja interpunkcji i pisowni

Finezja niderlandzkiej interpunkcji i pisowni

Na poziomie C2 opanowanie niderlandzkich konwencji interpunkcyjnych odróżnia sprawnego autora od autora piszącego z prawdziwą swobodą. Niderlandzka interpunkcja różni się od angielskiej pod kilkoma ważnymi względami.

Zasady użycia przecinka są prawdopodobnie największym obszarem rozbieżności. W niderlandzkim używa się mniej przecinków niż w angielskim. W wyliczeniach nie stawia się przecinka przed "en" ani "of" (nie ma przecinka oksfordzkiego). Przed zdaniami wprowadzanymi przez "maar," "want," i "dus" przecinek bywa wymagany zależnie od budowy zdania. Przed "dat" i "omdat" przecinek jest standardem w formalnym piśmie.

Cudzysłowy w tradycyjnym niderlandzkim mają postać podwójnych znaków otwierających na dole „zo", ale współcześnie coraz częściej akceptuje się też "zo" (w stylu angielskim). W mowie cytowanej zwykle stawia się przecinek przed cytatem: Hij zei, "Kom maar."

Apostrof ma w niderlandzkim ściśle ograniczone zastosowanie. Występuje w formach dzierżawczych imion kończących się samogłoską (Anna's boek), ale nie w zwykłych liczbach mnogich — zapis auto's jest poprawny właśnie dlatego, że wyraz podstawowy kończy się samogłoską; pizza's podlega tej samej zasadzie.

Wielkie litery stosuje się oszczędniej niż w angielskim. Dni tygodnia, miesiące, języki i narodowości zapisuje się małą literą: maandag, januari, nederlands, de Nederlanders (ale nazwa mieszkańców ma wielką literę).

Warto też pamiętać o konwencjach pisowni: "ij" traktuje się jako jedną literę, a na początku zdania zapisuje się wielką literą oba znaki (IJsland, nie Ijsland). Trema (ë, ï) wskazuje osobną wymowę samogłosek: geïnteresseerd, coöperatie.