Analiza literacka

• metafora → metafora
• allegoria → alegoria
• simbolismo → symbolizm
• motivo → motyw
• ironia → ironia
• allusione → aluzja
• immaginario → obrazowanie
• presagio → zapowiedź
• paradosso → paradoks
• giustapposizione → zestawienie
• figura retorica → figura retoryczna
• metonimia → metonimia

Figury retoryczne w literaturze włoskiej

Literatura włoska ma bogatą tradycję figur retorycznych (figure retoriche), których pisarze używają, aby tworzyć kolejne warstwy znaczenia. Zrozumienie tych środków jest niezbędne do zaawansowanej analizy tekstów.

Metafora a metonimia

metafora zastępuje jedno pojęcie drugim na zasadzie podobieństwa: La vita è un viaggio (Życie jest podróżą). Natomiast metonimia opiera się na styczności: Bere un bicchiere (Wypić szklankę — czyli jej zawartość). Włoscy autorzy, tacy jak Montale, szeroko stosują metonimię, by przywoływać konkretne, zmysłowe światy.

Litota i hiperbola

Litote potwierdza coś przez zaprzeczenie przeciwieństwa: Non è male (Nie jest źle — czyli: jest całkiem dobrze). Iperbole wyolbrzymia dla efektu: Ti ho chiamato mille volte. W krytyce literackiej rozpoznanie, czy autor posługuje się niedopowiedzeniem, czy przesadą, ujawnia jego strategię retoryczną i ton narracji. Dante w Commedia mistrzowsko przeplata oba środki: w Inferno stosuje hiperbolę, a w bardziej refleksyjnych fragmentach — litotę.

Wyrażenia do analizy literackiej po włosku.

Typowe błędy w analizie literackiej po włosku.