Pułapki, w które wpadają nawet rodzimi użytkownicy

Pułapki, w które wpadają nawet rodzimi użytkownicy

Te błędy są tak rozpowszechnione wśród rodzimych użytkowników angielskiego, że ich opanowanie wyróżni cię na tle innych.

Who a whom

• Who = podmiot (Who called?). Whom = dopełnienie (Whom did you call?).
• Wskazówka: zastąp wyraz przez he/she (→ who) albo him/her (→ whom). You called him → Whom did you call?
• W praktyce whom zanika w mowie, ale w starannym piśmie i po przyimkach nadal jest wymagane: To whom it may concern.

Lay a lie

• Lay = położyć coś (czasownik przechodni, wymaga dopełnienia): Lay the book on the table.
• Lie = leżeć (czasownik nieprzechodni, bez dopełnienia): I lie on the bed.
• Zamieszanie wynika z tego, że formą przeszłą lie jest lay: Yesterday I lay on the bed. To koszmar nawet dla rodzimych użytkowników.

Słowa, których znaczenie się przesuwa

• Literally znaczy „dosłownie”, lecz często służy jako wzmacniacz (I literally died). Puryści językowi krzywią się na ten widok.
• Begging the question w logice oznacza „błędne koło” lub „petitio principii”, a nie „nasuwa pytanie” — choć znaczenie potoczne niemal je wyparło.
• Disinterested = bezstronny. Uninterested = niezainteresowany. W codziennym użyciu różnica się zaciera, ale wykształceni czytelnicy ją zachowują.
• Decimate pierwotnie znaczyło „zabić co dziesiątego”. Dziś oznacza „masowo zniszczyć”. Oba użycia współistnieją.
• Fortuitous = przypadkowy, niekoniecznie korzystny. To nie jest synonim fortunate.