Nog, al i pas

Partykuły nog, al i pas wyrażają relacje czasowe oraz nastawienie mówiącego. Ich użycie często sprawia trudność zaawansowanym osobom uczącym się, ponieważ oddziałują na siebie nawzajem.

Nog (nadal, jeszcze, kolejny):

• Nadal: Hij werkt nog. (On nadal pracuje.)
• Jeszcze w przeczeniu: Hij is nog niet klaar. (On jeszcze nie skończył.)
• Kolejny / więcej: Wil je nog koffie? (Chcesz jeszcze kawy?)

Al (już):

• Już: Hij is al klaar. (On już skończył.)
• Już wczesnym...: Al in de jaren tachtig... (Już w latach osiemdziesiątych...)
• Uspokojenie: Het komt al goed. (Wszystko będzie dobrze / zaraz się poprawi.)

Pas (dopiero, nie wcześniej niż, właśnie):

• Dopiero co: Hij is pas aangekomen. (On dopiero co przyjechał.)
• Nie wcześniej niż: Het begint pas om acht uur. (Zaczyna się dopiero o ósmej.)
• Tylko, zaskakująco mało / późno: Ze is pas twintig. (Ona ma dopiero dwadzieścia lat.)

Nog a al: Is hij al klaar? (czy już skończył?) i Is hij nog bezig? (czy nadal jest zajęty?) — wyrażają przeciwne oczekiwania. Al a pas: Hij is al twintig. (ma już dwadzieścia lat — czas leci) i Hij is pas twintig. (ma dopiero dwadzieścia lat — nadal jest młody).